Hoe echtheid, authenticiteit je helpt bij de baanverwerving

Heb jij ook zo’n moeite met mensen waarbij het voelt alsof ze vooral anderen nadoen?

Het overkwam mij laatst bij een workshop die ik volgde. Het thema sprak mij erg aan. Verwachtingsvol zat ik in de zaal. Maar al gauw begonnen er bij mij allerlei bellen te rinkelen en was ik volkomen afgeleid. Ik herkende de woorden van Laura (Get Clients Now) en het stappenplan aangereikt door Lianne (Being in the Room). Het eigen verhaal van de spreekster hoorde ik niet.

Het voelde voor mij alsof de spreekster een rol speelde in haar eigen theater en zij speelde die rol bovendien nog slecht.

Herken jij zulke ervaringen?

Dat iemand heel ‘gemaakt’ bij jou overkomt? Dat je het gedrag ervaart als ‘maniertjes’, als een aangeleerd kunstje dat wordt vertoond? Daarbij het eigen gezicht voor jouw gevoel verstoppend achter een masker?

Ik ervaar dat als erg hinderlijk. Ik word dan ook nieuwsgierig naar de persoon die er achter zit en kijk uit naar het moment dat ik daarmee echt contact kan maken. Ik heb daar enorm veel behoefte aan en ik ben benieuwd hoe dat is voor jou.

Ook bij de baanverwerving is echtheid, authenticiteit een cruciale factor. Ook al lukt het sommigen, om een baan te verwerven louter door het goed spelen van hun rol.

Baanverwerving is meer dan een kunstje

De spreekster in mijn workshop had duidelijk een kunstje geleerd. Helaas herkende ik het kunstje en werd ik ‘op scherp gezet’. De letterlijke toepassing van het kunstje triggerde mij en speelde een belangrijke rol bij de herkenning.

Ze had zich de techniek nog onvoldoende eigen gemaakt. Daardoor voelde zij voor mij als onecht, onbetrouwbaar en viel ze bij mij door de mand.

Bij de baanverwerving is dat niet anders.

Dat doet me denken aan min of meer gestandaardiseerde sollicitatiebrieven. Op internet kun je kosteloos veel voorbeelden vinden. Tegen betaling kun je zelfs brieven laten schrijven op maat.

Helaas worden dat soort brieven door de kritische selecteur snel onderkend en vaak zelfs als ‘geen eigen werk’, ‘onecht’, niet-‘authentiek’ terzijde gelegd.

Maar heb je geluk en wordt het kunstje niet herkend, dan word je naar aanleiding van zo’n standaardbrief toch uitgenodigd voor een gesprek.

Een goed ‘acteur’ kan het lukken om mensen in te pakken

Als je het ‘kunstje’ van de baanverwerving goed in je vingers hebt, kan het zomaar zijn dat het je lukt om daarmee een baan te krijgen. Ook al past die baan niet optimaal bij jou. Dan nog kan het je lukken om je overtuigend te presenteren, alleen al omdat je het kunstje goed beheerst.

Als voorbeeld, een van mijn coachklanten. Door een reorganisatie kwam haar functie te vervallen en haar contract werd niet gecontinueerd. Vaardig als zij was in het solliciteren wist zij, nog voor de start van ons traject, in enkele dagen een nieuwe baan te verwerven, ook al wist zij bij voorbaat dat die baan onvoldoende matchte. Als commerciële vrouw kende zij de kneepjes van het verkoopproces en wist de selecteurs te overtuigen.

De selecteurs waren erg gecharmeerd van haar optreden in het ‘theater’ en gingen graag met haar in zee. Maar na een paar maanden was de euforie verdwenen. Zeker voor mijn coachklant was er absoluut geen sprake van een goede match.

Een goede match ontstaat door open interactie op basis van de werkelijkheid

Wist je dat organisaties steeds meer waarde hechten aan authentieke medewerkers? Dat men graag medewerkers heeft die weten wat zij willen en weten waar zij voor staan? Die open en eerlijk zijn, niet alleen naar zichzelf, maar ook naar anderen?

Laat in interactie met organisaties dan ook gerust zien wie je bent. Schroom in een selectie dan bijvoorbeeld ook niet om je vragen te stellen. Daarmee laat je juist je ware zelf zien. En door die interactie kun je komen tot een goede match.

Dat geldt niet alleen voor jou als kandidaat, maar ook voor de organisatie.

Een goede match is ‘sustainable’, een goede match blijft.

Wist je dat authentieke medewerkers succesvoller zijn dan collega’s die een ‘rol spelen’ op de werkvloer? Eigenlijk hoef ik je dat niet te vertellen. Jij herkent dat vast ook. Misschien heb je het zelfs aan den lijve ervaren.

Als je voor je gevoel een rol speelt, dan mis je je passie. Misschien ben je zelfs je idealen helemaal kwijt geraakt. En dat werkt zeer zeker door in de manier waarop je bezig bent met je werk.

Doe je werk dat je op het lijf geschreven is, dan kost dat werk je ook vaak weinig energie. Grote kans dat het werk je zelfs energie oplevert. Zeker als het werk voor jou stimulerend en uitdagend is. Lees een vorig artikel van mij daar nog maar eens op na.

Zit je lekker in je vel in je werk, dan zul je ook veel minder stress en werkdruk ervaren dan medewerkers die een ‘rol spelen’ in hun werk. Bovendien zul je eerder geneigd zijn om in open communicatie zaken bespreekbaar te maken

Ben je daarentegen uitgekeken op de dingen die je doet, dan kost het je moeite en energie om jezelf te motiveren. Je zult waarschijnlijk ook eerder ontevreden zijn met je werk en afhaken of het conflict aangaan als iets je niet zint.

Authentieke medewerkers zijn ook gedreven om zich verder te ontwikkelen. Zij willen actief betrokken blijven bij de organisatie en zij willen vooruit. Ze zijn eerder geneigd om zich proactief op te stellen, mee te denken en hun aandeel te leveren in de ontwikkeling van het bedrijf.

Zo ontstaat er een duurzame relatie tussen organisatie of opdrachtgever en professional, een relatie die blijft.

Het is dan ook geen wonder dat organisaties steeds meer waarde hechten aan authentieke professionals.

Authentieke professionals geven zelf sturing aan hun loopbaan

Loopbaanzelfsturing vraagt vaardigheden. Net als het besturen van een auto gaat dat niet vanzelf, maar moet je dat besturen leren. Om het je vervolgens eigen te kunnen maken. Zo eigen, dat je er eigenlijk niet meer bij na hoeft te denken, maar dat het voelt als geautomatiseerd of zo je wilt, geïnternaliseerd.

Bij loopbaanzelfsturing is het niet anders dan bij rijvaardigheid. Zo ga je ook bij Life\Work Design volop oefenen en trainen, totdat je de loopbaanvaardigheden je helemaal eigen hebt gemaakt.

Net als een ervaren chauffeur durf je je dan in het verkeer op de arbeidsmarkt te begeven. Je bepaalt je koers, je weet daarop te sturen en te anticiperen, je weet behendig te manoeuvreren en alert te reageren op onvoorziene situaties die zich voordoen.

Zo hoef je niet langer een kunstje te vertonen, maar kun je je authentiek presenteren op een manier die past bij jou. En zo kun je laten zien wie jij bent en waar jij voor gaat.

Zo kun je komen tot een tot een match die optimaal past bij jou en wat de organisatie nodig heeft.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen bij de baanverwerving. Ik lees graag je reactie.

De kracht van authenticiteit is a post from: Life Work Design

De kracht van authenticiteit is a post from: Life Work Design

Is het streven naar balans tussen werk en privé de beste oplossing om goed in je vel te zitten?

“Ik heb het woord ’balans’ uit mijn vocabulaire geschrapt. Dat kost alleen maar energie, want dan vraag je je voortdurend af of die balans er nog wel is. Ik ga vol voor mijn gezin én mijn werk”,

zegt Jolanda Holwerda, oprichter van ‘Lof’ in een interview in NRC van 11 februari

Balans tussen werk en privé is een veel besproken thema. Zeker nu door ‘Het Nieuwe Werken’ werk en privé steeds meer door elkaar heen zijn gaan lopen.

Niet alleen bij Jolanda, maar ook bij veel andere werkenden is werk en privé steeds meer geïntegreerd. In hoeverre kan je dan überhaupt nog spreken van balans tussen werk en privé? Dat vraag jij je misschien ook af.

‘Balans tussen werk en privé’, de metafoor

Als keramist ken ik de balansweegschalen maar al te goed. Jij kent ze vast ook. De hefboom, met aan elke kant een bak of schaal. Het gewicht van de inhoud, de last wordt gewogen. De zwaartekracht bepaalt het gewicht.

Het is moeilijk om de twee schalen met elkaar in balans te brengen. Als je er ooit mee hebt gewerkt, dan heb je dat vast wel eens ervaren. Aan de ene kant een beetje minder, aan de andere een beetje meer. Zo creëer je uiteindelijk balans. Blijf er dan vooral met je vingers af. Doe je dat niet, dan wordt de balans weer verstoord.

Maar kun je werk en privé zo wel wegen? Stel je eens voor, aan de ene kant leg je je werk, aan de andere kant je privé. Hoe zwaar weegt je werk? Hoe zwaar weegt privé? Is dat überhaupt uit te drukken in een gewicht?

Ik denk het niet.

Het gewicht van werk en het gewicht van privé is om te beginnen subjectief en geen vast gegeven. Een bepaalde hoeveelheid kun je wegen. Een gram blijft een gram en een kilo blijft een kilo. Maar die redenering gaat niet op voor het gewicht van werk en privé.

Bovendien, bij wegen gaat het strikt genomen om last. Die last drukt meer of minder zwaar. Ik vraag me af, of je op die manier het gewicht van werk en privé wilt definiëren. Voor mijn gevoel is dat vrij negatief.

De balans tussen werk en privé is een ‘ongoing’ proces.

Het is een hele kunst om de twee schalen in balans te krijgen, zeker bij precisiewegen. Een beetje stof erbij, een beetje stof eraf. Totdat je uiteindelijk de balans gevonden hebt. En als je er niet meer aan komt, dan blijft als het goed is, die balans bestaan.

Bij stoffelijke zaken lukt dat wel, bij immateriële zaken ligt dat anders. Kijk maar eens naar je eigen ervaringen. Je denkt dat je een goede balans hebt gecreëerd, maar zaken veranderen, zodat je toch weer bij moet sturen. Zo wordt bijvoorbeeld een van je kinderen ziek of wordt op je werk tijdelijk extra inspanning van je gevraagd.

Dat leidt ertoe dat je voortdurend keuzes moet maken en bij moet sturen. Het bereikte evenwicht is niet zo stabiel als misschien gedacht. Het is eerder wankel. Evenwicht behouden vraagt alertheid, flexibiliteit en tijdig bijsturen bovendien. Dat vraagt dat je voor jezelf heel helder hebt wat het meest belangrijk voor je is. En het vraagt ook lef om daar dan daadwerkelijk voor te gaan.

De balansmetafoor werkt averechts

Werk-privé balans is eigenlijk een vreemde term. Het begrip veronderstelt dat je een werkend leven hebt en daarnaast een privéleven. Zo werkt het in het echte leven niet. Je kent daar zelf vast ook de nodige voorbeelden van.

Werk en privé vervlechten steeds meer tot één, zo gaf ik eerder aan. De mogelijkheid om thuis te werken speelt daarin ook een belangrijke rol.

Het is steeds minder passend om een onderscheid te maken tussen werk en privé. Je hebt één leven. En in dat leven zul je keuzes maken, keuzes op basis van wat voor jou belangrijk is.

Denken in termen van energie geeft vleugels

Denken in termen van balans en last voelt zwaar. Mooier vind ik het om te denken in termen van energie.

Dat doet mij denken aan de vele trainingen die ik gaf voor de Professionals van Yacht. In Amsterdam, Groningen, Eindhoven en Utrecht. Tegen tienen reed ik dan na een lange werkdag ’s avonds naar huis. Ondanks de lange werkdag gaf het me enorm veel energie. Genietend van mijn mooie werk en lekker naar muziek luisterend reed ik helemaal opgeladen weer naar huis.

Wat levert jou energie op? Waar laad jij je accu mee op? Wat werkt voor jou als een dynamo? Het is mooi om daar meer zicht op te krijgen. Om vervolgens je leven, zowel in je werk als thuis, daarop in te richten.

Integratie van werk en privé gaat lang niet altijd vanzelf goed

Ik herinner me Bram, een van mijn coachklanten. Bram heeft naar eigen zeggen een ontzettend leuke baan en hij heeft voortreffelijke arbeidsvoorwaarden. Hij krijgt van zijn werkgever alle ruimte. Hij heeft het label ‘high potential’ met alle ‘benefits’ die daarbij horen.

Dat lijkt heel mooi, maar toch ervaart Bram een probleem. De keerzijde van zijn werk is dat hij altijd met zijn werk bezig is. Het lukt hem niet om zijn agenda naar zijn eigen hand te zetten. Volgens hem ligt dat niet aan zijn werkgever, maar ligt het echt aan hemzelf.

Het afgelopen jaar heeft hij heel bewust geprobeerd zaken naar zijn hand te zetten. Maar het is hem duidelijk geworden, dat hem dat niet lukt op eigen kracht. Zo kwam hij terecht bij mij als loopbaancoach.

De regie nemen over je eigen leven, je persoonlijk leider zijn

Het is de kunst om zelf aan het roer te gaan staan, in plaats van je te laten leiden door wat er op je af komt. Dat vraagt durf om in je eigen spiegel te kijken, zelf je koers te bepalen, zelf keuzes te maken en deze te managen.

Life\Work Design kan je daarbij helpen.

Zo werd voor Bram heel duidelijk dat het huidige werk voor hem toch niet zo passend is als hij aanvankelijk dacht. Het werk dat hij doet kost hem meer energie dan het hem oplevert. Hij kan nu helder verwoorden wat hij mist en hoe hij zaken qua werk naar zijn hand kan zetten. Zodat hij weer energie krijgt van de dingen die hij doet in zijn werk en hij weer ‘vleugels krijgt’.

Ook de eerste stappen met het managen van zijn agenda zijn gezet. Voor de volgende coachbijeenkomst gaat Bram terug kijken in zijn agenda.

Hij let daarbij op de volgende – ook voor jou – nuttige punten:

• Kijk eens terug naar de laatste week, de laatste maand en kijk eens welke activiteiten je voor die periode in je agenda hebt staan

• Welke activiteiten kosten je energie? Maak die gerust ‘rood’

• Welke activiteiten hebben je energie opgeleverd? Maak die ‘groen’

• Ga bij jezelf na hoe je meer ‘groen’ in je agenda kunt brengen en hoe je het ‘rood’ kunt beperken

Zo kun je meer plezier en rust in je agenda creëren, ongeacht werk of privé. En zo kun jij je tijd, je leven managen op een manier die past bij jou.

Gooi die balansweegschaal gerust aan de kant, die heb je niet meer nodig.

p.s. ‘Rood’ en ‘groen’ hebben alles met beleving te maken. In een volgend artikel help ik je om te komen tot meer ‘groen’.

Ik ben heel benieuwd hoe jij aankijkt tegen het thema ‘balans tussen werk en privé’. Ik lees je reacties graag.

“Key to life is balance”? is a post from: Life Work Design

“Key to life is balance”? is a post from: Life Work Design

Hoe om te gaan met een afwijzing bij een sollicitatie.

Is het jou ook wel eens overkomen dat je uren hebt zitten zwoegen op een sollicitatiebrief en dat je dan toch een afwijzing krijgt? Dat je denkt dat je optimaal in een profiel past en dat je dan toch niet uitgenodigd wordt voor een gesprek?

Of dat je zelfs twee keer op gesprek bent geweest voor een vacature en dat je het dan toch niet wordt?

Dat doet pijn. En dat is heel begrijpelijk

Afwijzing doet pijn bij iedereen.

Er wordt “nee” gezegd, terwijl je “ja” wilt horen. Je kent het gevoel misschien vanuit de relationele sfeer, maar met betrekking tot werk is dat gevoel niet anders. Ik hoor dat ook met regelmaat van mijn coachklanten.

Het doet pijn als je niet uitgenodigd wordt voor een gesprek, zeker als je veel tijd en energie hebt gestopt in het schrijven van een overtuigende brief en een mooi, aan de functie aangepast cv. Het doet nog meer pijn als je je sollicitatiegesprekken goed hebt voorbereid, voor je gevoel goede gesprekken hebt gevoerd, maar dan alsnog een afwijzing krijgt.

“Ik ben kennelijk niet goed genoeg”, is een interpretatie die voor de hand ligt. Zeker als je te horen krijgt dat een ander beter past in het profiel. Waar het voor de een relatief gemakkelijk is om hiermee om te gaan, kan dat voor een ander heel moeilijk zijn.

Een situatie wordt bepaald door hoe wij er tegenaan kijken. De definitie van een situatie bepaalt wat we voelen, wat we doen en wat we laten. Zo kunnen onverwerkte verliezen en afwijzingen op een ander vlak dan werk, de reactie van de afgewezen sollicitant kleuren. Sowieso is misschien voor de een sneller ‘het glas half vol’, voor de ander ‘het glas half leeg’.

Rationeel bekeken heb je bij traditioneel solliciteren veel concurrentie.

Wist je dat 70% van de baanopeningen überhaupt geen vacature wordt, maar anderszins wordt ingevuld? En wist je ook dat ondanks dat, 70% van de baanzoekers nog steeds geneigd is om traditioneel te solliciteren? Laat daar eens een kansberekening op los, dan laat het rekensommetje al gauw zien dat je met veel anderen moet concurreren, ook al voldoe je aan de eisen in het profiel. Rationeel gezien is er dus een gerede kans dat de organisatie iemand anders kiest en dat jij wordt afgewezen, ook al ligt dat niet direct aan jou.

Het is hoe dan ook belangrijk dat je voor een sollicitatie goed bent toegerust.

Je ‘verschiet je kruit’ als je voortijdig gaat solliciteren. Ik denk daarbij aan een cv dat nog niet ‘staat’ en aan een brief waarin je nog niet helder kunt verwoorden waar jij voor gaat.

En heb je je kwalificaties nog niet in beeld en ben je nog niet in staat om daarover overtuigend te communiceren, stel het solliciteren dan nog even uit.

Zo hoor ik wel eens van coachklanten ‘niet geschoten is altijd mis’. Maar niet goed voorbereid of te vroeg gesolliciteerd, is al gauw een negatieve ervaring rijker. En ook al sta je daar van tevoren misschien niet zo direct bij stil, de afwijzing hakt er ook bij jou, misschien toch stevig in. Die frustratie kun je je beter besparen.

Tot op zeker hoogte is solliciteren te vergelijken met een wedstrijdsport.

Denk bijvoorbeeld maar eens aan wedstrijdsporten waarbij je wordt beoordeeld door een jury. Toevallig hoorde ik laatst nog een anekdote betreffende Sjoukje Dijkstra op Radio 1. Over hoe een van de juryleden haar een onvoldoende gaf, naast de vele negens van overige juryleden.

De selectiecommissie is als een jury, die jouw kwalificaties weegt. Ook bij solliciteren wordt gejureerd en de cijfers kunnen ook bij selectie uiteenlopen. Er hoeft maar één lid ergens twijfel aan te ontlenen en je totaalscore komt lager uit de bus. Helaas is dat soms een ongrijpbaar proces.

De goede sporter leeft in het bewustzijn dat er winnen, maar ook verliezen is. Bovendien is er voor een sporter vaak ook nog ‘zilver’ of ‘brons’. En ook al gaat de sporter voor ‘goud’, ook ‘zilver’ of ‘brons’ is al een hele eer. Bij solliciteren is er helaas alleen maar ‘goud’. Maar toch kun je een ‘zilver’-gevoel hebben, ook al heb je de baan niet.

Een sporter ontwikkelt een mentaliteit waardoor hij bij ieder wedstrijd herstelvermogen heeft. Een sporter weet hoe te recupereren. Ook een sporter zal namelijk enigszins balen bij ‘brons’, want hij gaat eigenlijk voor ‘goud’. Het is dan de kunst om zo snel mogelijk te herstellen, de knop om te zetten en vol energie te trainen voor een volgende wedstrijd.

Bij solliciteren is dat niet anders. Het is de kunst om na een afwijzing door te gaan. Zoals een van mijn coachklanten het in zijn recommendation verwoordde, het proces van solliciteren kan voelen als een roller coaster. Het ene moment lijkt de nieuwe baan heel nabij, een ander moment kan een sollicitatie voor je gevoel weer helemaal mis lopen.

In mijn optiek is solliciteren vaak een soort hordelopen. Bij elke sollicitatie moet weer een hobbel, een horde genomen worden. Elke sollicitatie vraagt weer een nieuwe inspanning, scherpe focus en bundeling van aandacht, energie en kracht.

In de sport zal je mental coach je leren om te gaan met je verliezen. Hij zal je leren een negatieve sportervaring om te zetten in positieve actie. Dat kan ook door te analyseren hoe je van ‘brons’ naar goud kunt gaan.

Zo ben ik er ook voor jou als loopbaancoach. Ik zorg ervoor dat je optimaal bent toegerust om te solliciteren. Mocht een sollicitatiegesprek niet verlopen zoals verwacht, dan zullen we samen analyseren wat daar een rol bij heeft gespeeld. Zo help ik je verliezen in sollicitatiesituaties te hanteren, op te lossen en ervan te leren. En zo help ik jou om te komen van ‘brons’ tot ‘goud’.

Ik nodig je uit om te reageren op dit artikel. Ik waardeer het zeer als je jouw ervaringen deelt.

Au! Een afwijzing doet pijn. is a post from: Life Work Design

Au! Een afwijzing doet pijn. is a post from: Life Work Design

Waarom een contract voor bepaalde tijd ook heel heilzaam kan zijn

‘Het aantal nieuwe personeelsleden dat direct bij aantreden een vast contract kreeg aangeboden is in 2011 gedaald met 97%’, zo meldde het UWV begin deze maand.

Die mededeling heeft voor veel verwarring gezorgd en veel stof doen opwaaien.

Zo kopte Trouw: ‘Niemand krijgt meer een vaste baan’. En zo werd in de Tweede Kamer door PvdA en D66 opheldering gevraagd over cijfers van UWV.

Ook al blijkt uit nader onderzoek dat het totaal aantal mensen dat vorig jaar een vast contract kreeg, aanzienlijk hoger ligt dan de 2.000 genoemd door het UWV, het feit blijft dat er minder vaste contracten worden aangeboden dan voorheen.

Minder contracten voor onbepaalde tijd, dat lijkt vooral een negatieve ontwikkeling. Je hebt immers minder zekerheid en je moet als werknemer maar afwachten of je aanstelling wordt gecontinueerd.

Maar is die ontwikkeling alleen maar negatief? Ik denk het niet.

Naar aanleiding van de eerste berichten van UWV postte ik op LinkedIn een update met als onderwerp ‘bijna geen vaste contracten meer’. Van een van mijn connecties, een familielid kreeg ik een reactie. Hij was ooit ingenieur bij Philips en besloot op latere leeftijd om arts te worden. Hij schreef:

“Ik zit juist een stuk in mijn levensverhaal te schrijven. Ik had gewenst dat in 1961 mijn contract van 5 jaar bij Philips verliep. Dat zou zeer heilzaam geweest zijn voor mij. En goed voor Philips. Te veel zekerheid is ongezond’.

Zijn reactie inspireerde mij tot het schrijven van dit artikel.

Teveel onzekerheid is bepaald niet goed

‘Die onzekerheid over je baan, dat is het ergste’, zo las ik laatst. Dat is ook heel begrijpelijk. Zeker als je jarenlang bij een en hetzelfde bedrijf hebt gewerkt. Niet weten waar je aan toe bent, niet weten wat je te wachten staat, dat geeft een heleboel onzekerheid.

Zo voelt het ook niet goed als je, bijvoorbeeld in je proeftijd, elke dag ontslagen kunt worden. ‘To get fired’, het Amerikaanse begrip zegt al genoeg. Misschien stimuleert het je om je van je beste kant te laten zien, maar voor de meesten van ons geeft het ook heel veel stress. Stress is sowieso niet echt gezond en kan bovendien veroorzaken dat je daardoor niet optimaal functioneert. Als je enigszins faalangstig bent wordt het nog erger.

Zekerheid is comfortabel

Behoefte aan enige zekerheid hebben we denk ik allemaal. Dat geldt ook voor een baan. Een baan geeft ons inkomen en bestaanszekerheid. En ook al heb je zelf die behoefte aan zekerheid niet, dan is het wellicht de bank die daarom vraagt. Zie bijvoorbeeld maar eens een hypotheek te krijgen zonder vaste baan.

Enige zekerheid is sowieso gezond. Niet voor niets maak je bijvoorbeeld de keuze voor een veilige auto. Dat geeft je toch een zekerder gevoel. Of je gaat een berg beklimmen, gezekerd in een gordel.

Dat betekent overigens niet dat je er dan maar op los gaat rijden of roekeloos gaat klimmen op een steile wand. Maar het feit dat je gezekerd bent geeft een gevoel van basale veiligheid.

Zo is het wellicht ook bij een contract voor onbepaalde tijd. Je voelt je gezekerd en die zekerheid biedt jou de rust om te focussen op je werk. En dat geeft een heel comfortabel gevoel.

Teveel zekerheid is ongezond

Met een vaste baan loop je het risico dat je maar doorgaat met je werk, ook al voel je dat het niet meer bij je past. De vaste baan voelt dan als een jas, die eigenlijk aan vervanging toe is, omdat je de jas bent ontgroeid. Maar je kunt er nog geen afstand van doen.

Doe je al jarenlang hetzelfde werk? Alle kans dat je je nauwelijks meer realiseert, welke kwaliteiten maken dat je goed bent in je werk. Een en ander is voor jou wellicht zo gewoon geworden, dat je nauwelijks meer stil staat bij hoe je een en ander doet. Vaak is het dan ook moeilijk om je kwaliteiten te benoemen. In mijn coachtrajecten ervaar ik dat met regelmaat.

Heb je eenmaal een vast contract, dan ontbreekt vaak ook de prikkel om veel om je heen te kijken. Je focus is gericht op je huidige werk en je blijft lekker zitten waar je zit. Dat geldt vooral als je hecht aan zekerheid. Zo kan het gebeuren dat ontwikkelingen op de arbeidsmarkt jou ontglippen en dat je bij ontslag totaal ontredderd op de stoep komt te staan.

Teveel zekerheid is ook ongezond voor je loopbaanvaardigheden. Stel je eens voor dat je 20 jaar bij eenzelfde werkgever hebt gewerkt. Zelfs bij die werkgever heb je niet hoeven solliciteren. Doordat je hem kende uit een vorige baan ben je er zo ingerold. Door een reorganisatie kom je ineens werkloos op straat te staan. Je voelt je hulpeloos en je weet niet waar je moet beginnen.

Dat is heel begrijpelijk. Een netwerk heb je niet en solliciteren ben je helemaal verleerd of heb je eigenlijk nooit gedaan.

Contracten voor onbepaalde tijd kunnen je ook afhankelijk maken van een baas. Zeker als je niet weet wat jij werkgevers te bieden hebt en niet weet hoe je moet solliciteren. Het is dan heel verleidelijk om maar te blijven zitten waar je zit en je maar te voegen naar de eisen en wensen van je baas.

Een regelmatige check-up in je loopbaan is bevorderlijk voor je welbevinden

Na een ontslag, al dan niet na een outplacementtraject, zijn mensen soms gelukkiger in hun werk dan daarvoor. Je zou het misschien niet denken, maar het is de ervaring van veel van mijn coachklanten.

Heb je je ooit afgevraagd waarom iemand zelfs blij kan zijn met zijn ontslag, zeker achteraf daarop terugkijkend?

Contractbeëindiging is vaak aanleiding tot bezinning. Je vraagt je af ‘hoe wil ik verder?’ en ‘wat wordt mijn volgende stap?’. Niet zelden is dat ook een kans om bij te sturen, waar je anders misschien maar door blijft gaan.

Zo kan een contract voor bepaalde tijd ook heel heilzaam zijn. Zo’n contract biedt niet alleen voor jou als werknemer, maar ook voor jouw werkgever de mogelijkheid van een check-up. Daarmee voorkom je dat er wordt doorgehobbeld, ook al past de baan niet meer optimaal.

Vaker van baan wisselen houdt je scherp

Jij kent ze vast ook; mensen die zo lang bij een en dezelfde organisatie werken, dat ze er bijna mee verweven zijn. De organisatie bepaalt hun denkkader en ze identificeren zich totaal met hun rol binnen hun werk.

Je sterk verbonden voelen met de organisatie waarvoor je werkt en jouw rol, heeft zeker zijn positieve effecten, maar de negatieve zie ik ook.

Het is helemaal niet verkeerd om vaker van baan te wisselen. Dat verruimt je horizon, niet alleen met betrekking tot jezelf, maar ook met betrekking tot jouw mogelijkheden op de arbeidsmarkt.

Een contract voor bepaalde tijd nodigt uit om bewust te reflecteren over wat jij op de arbeidsmarkt aan kwaliteiten te bieden hebt. Het bewustzijn van je kwaliteiten geeft je zekerheid, het geeft je een fundament. Die zekerheid is net zo belangrijk als de zekerheid van een vaste baan.

Het nodigt ook uit om ontwikkelingen op de arbeidsmarkt te volgen en te onderzoeken. Je weet immers nooit hoe het er voor jou aan het eind uit gaat zien. Dat houdt je scherp.

Met enige regelmaat een baan verwerven stimuleert je loopbaanvaardigheden

Zelf sturen in je loopbaan en de baan verwerven die je voor ogen hebt is een kunde en vraagt inzichten en vaardigheden. Die inzichten en vaardigheden moet je leren en dat kun je het beste door te doen.

Door vaker van baan te wisselen, leer je steeds beter de regels van het spel en de vaardigheden die daarbij horen. Gaandeweg presenteer je je bijvoorbeeld steeds gemakkelijker op de arbeidsmarkt. Je weet hoe te netwerken en je netwerk te mobiliseren op het moment dat het nodig is. Je weet waar je vacatures kunt vinden en hoe Social Media te gebruiken om te realiseren wat jij voor ogen hebt.

Zo stimuleert wisselen van baan jouw loopbaanvaardigheden. En zo leer je zelf sturing te geven, er zelf de baas over te zijn.

Contracten voor bepaalde tijd bevorderen je onafhankelijkheid

Het lijkt alsof een vaste baan zekerheid geeft. Wellicht was dat ook lange tijd het geval. Maar ook met een vast contract kun je ontslagen worden, dus die zekerheid heb je niet meer.

Dat vraagt een omslag in het denken en leren vertrouwen op jezelf.

Heb je vaker een baan moeten zien te verwerven, dan leer je steeds meer te vertrouwen op jezelf. Zo werd een project van een mijn oud-coachklanten beëindigd en moest hij op zoek naar een andere baan. Vol vertrouwen ging hij de toekomst tegemoet; ‘ik weet nu het moet’.

Contracten voor bepaalde tijd leren je op eigen benen te staan en stimuleren onafhankelijkheid van een baas.

In een eerder artikel heb ik daar meer over geschreven. Wil je dat nog eens nalezen, klik dan hier

Kortom, een contract voor bepaalde tijd heeft naast de negatieve zeker ook positieve effecten.

Het doet je bewust nadenken over een volgende stap en biedt je de kans om tijdig bij te sturen. Het houdt je scherp, want niet alleen jij maar ook de arbeidsmarkt ontwikkelt zich. Het vergroot je inzicht in baanverwerving en versterkt je loopbaanvaardigheden. Het leert je jouw eigen pad uit te stippelen en te vertrouwen op jezelf. Daardoor voel je je niet langer afhankelijk van een werkgever, maar je bent je eigen loopbaan de baas.

Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen. Ik lees je reactie graag.

Teveel zekerheid is ongezond is a post from: Life Work Design

Teveel zekerheid is ongezond is a post from: Life Work Design

Zes tips voor een cv dat eruit springt

Naar aanleiding van een discussie in de LinkedIn groep ‘Wij zoeken werk’ had ik telefonisch contact met Wim. Wim is naarstig op zoek naar ander werk en worstelt met het schrijven van zijn curriculum vitae. “Wat is nu een goed cv?” vraagt hij zich af. “En hoe schrijf ik dat dan?”.

Over een goed curriculum vitae is al veel geschreven en gediscussieerd. De meningen blijven verdeeld, zelfs onder P&O’ers en recruiters. Dat lijkt me heel verwarrend. Zeker als je zelf je cv moet schrijven. Ik kan me voorstellen dat het heel prettig is als je in elk geval een basisrichtlijn hebt. Op grond van mijn ervaring en recente vakliteratuur kan ik je die geven.

In dit artikel een zestal tips voor een curriculum vitae dat eruit springt.

1. Pas je curriculum vitae aan, aan de functie die je ambieert

Het is altijd zaak om je cv toe te spitsen op het werk dat je wilt doen, de functie die jij ambieert. Het is handig om een goed ‘basis cv’ te hebben. Dat is een mooi startpunt. Van daaruit kom je tot maatwerk. Vraag je steeds af, welke ervaringen en welke opleidingen, trainingen en cursussen vooral van betekenis zijn voor de functie waarnaar jij solliciteert. Zet die met name in de ‘picture’.

Zo laat je in je cv zien waarom vooral jij geschikt bent voor die baan.

2. Laat zien wie je bent

Neem een beschrijving van je persoonlijk profiel op in je cv. Een logische plaats is na je personalia. Maak er echt een beschrijving van. Beperk je niet tot het benoemen van een aantal persoonskenmerken en vaardigheden, maar beschrijf wie je bent, wat je kwaliteiten zijn, wat je ermee kunt én wat je ambities zijn.

Afhankelijk van de functie pas je de profielschets aan en laat je in je omschrijving cruciale persoonskenmerken en kwaliteiten naar voren komen. Je laat zien hoe jij voldoet aan de ‘kritieke succesfactoren’. Die factoren kun je destilleren uit het functie- en organisatieprofiel.

Wel een foto plaatsen, of toch niet? Daarover zijn de meningen zeer verdeeld. Wil je werkelijk laten zien wie je bent, dan is een foto helemaal niet verkeerd, integendeel. Ikzelf bijvoorbeeld heb  graag ‘een gezicht’ bij mensen. Ik kijk dan ook met regelmaat op LinkedIn om letterlijk ‘een beeld te hebben’ bij een naam.

Voor een aantal functies heeft een foto sowieso meerwaarde, mits het een professionele foto is. Denk daarbij bijvoorbeeld aan representatieve functies.

Ook je leeftijd kan een aanleiding zijn om een foto op te nemen op je cv. Zo herinner ik me twee coachklanten, beiden de vijftig gepasseerd. Alleen de geboortedatum roept in zo’n geval misschien vragen op. Voel je je nog jong en energiek en straal je dat ook uit, dan kan een passende foto in je voordeel werken.

3. Zet de belangrijkste informatie op de eerste pagina

Je curriculum vitae moet in één oogopslag duidelijk zijn. Wist je dat er recruiters zijn die maar 10 seconden besteden aan het lezen van een cv? Maak je cv dus niet te uitgebreid. Twee pagina’s is nastrevenswaard.

De eerste pagina is de belangrijkste. Heb je in je loopbaan meetbare resultaten behaald, vermeld die dan ook expliciet op de eerste pagina. Bijvoorbeeld onder een apart kopje ‘belangrijkste resultaten’ onder je profielschets.

Wat het eerst vermelden, je werkervaring of je opleidingen? Ook die volgorde is maatwerk. Vraag je af wat het beste scoort voor de functie die je beoogt. Zijn dat de opleidingen, trainingen en cursussen die je hebt gevolgd? Of is dat je werkervaring?

Heb je bijvoorbeeld veel werkervaring die gewicht in de schaal legt voor het werk dat jij wilt doen en liggen je opleidingen ver achter je? Vermeld dan in je cv eerst je werkervaring en pas daarna je opleidingen.

Wil je je graag ontwikkelen in een andere richting dan je tot nu toe bent gegaan? Heb je daar wel al opleidingen of cursussen voor gevolgd, maar nog geen vakspecifieke werkervaring opgedaan? Vermeld dan die relevante opleidingen eerst en daarna jouw werkervaring.

Wees sowieso selectief met het vermelden van opleidingen. Die hoeven niet allemaal in je cv. Noem vooral de hoogst genoten opleidingen.

4. Schrijf jouw werkervaring toe naar het werk dat je wilt doen

Vermeld met name die werkzaamheden en taken, die van belang zijn voor de functie. En vermeld de meest relevante taken en verantwoordelijkheden eerst. Dat geldt ook voor de resultaten die je tot nu toe in je werk hebt neergezet.

Zo laat je zien waarom jij met name geschikt bent voor die baan.

5. Gebruik bij de beschrijving van je werkervaring functietitels waarop jij gevonden wilt worden.

Kies functietitels die jobmarketingtechnisch het beste passen. Beperk je niet tot de functietitels op je contracten. Maar wees daarbij wel eerlijk! Zet niets in je cv wat niet overeenkomt met de werkelijkheid.

Gebruik de functietitel die op dit moment voor de betreffende set aan taken het meest gangbaar is. Zo was een van mijn coachklanten in het verleden medewerkster verkoop binnendienst. ‘Commercieel medewerker binnendienst’ is op dit moment een veel gangbaarder functienaam voor hetzelfde takenpakket.

Bepaal of de functienaam recht doet aan de zwaarte van je functie. De functietitel ‘Medewerkster Marketing’ roept een ander beeld op dan ‘Personal Assistent Divisiedirecteur Marketing’.

6. Kies voor een overzichtelijke en passende opmaak

De gemiddelde beoordelaar/selecteur neemt niet meer dan 2 minuten voor een curriculum vitae. Ook al wordt het cv echt gelezen. Overzicht is dus heel belangrijk. Een cv moet snel gescand kunnen worden.

Een origineel cv dat eruit springt is mooi, maar het moet wel passen bij de functie, de organisatie en bij jou als persoon. Wil je iets origineels? Laat je inspireren door de cv’s op deze website.

Origineel of niet, het beste cv is nog altijd het cv dat makkelijk leesbaar is. Zorg in elk geval voor een mooie bladspiegel en een brede kantlijn, zodat er aantekeningen gemaakt kunnen worden, als een cv wordt geprint. 

Al met al is een goed curriculum vitae maken een klus op zich, om niet te zeggen een vak op zich. Het is mijn ervaring dat coachklanten over het algemeen onvoldoende uit de verf komen in het cv dat ze zelf maken. Collega Aaltje Vincent, auteur van o.a. het boek ‘Jobmarketing’, heeft het zelfs over ‘nog niet voor 30%’.

Het is een uitdaging om onderscheidend te zijn. Laat je inspireren door mijn tips en bekijk de voorbeelden uit ‘Jobmarketing’ van Aaltje Vincent.

Een goed cv verdubbelt je kansen op de arbeidsmarkt. Sterker nog, een goed cv opent poorten die anders wellicht gesloten blijven. Ter illustratie onderstaand flimpje.

Heb je aanvullende tips voor een goed cv of wil je anderszins ervaringen met een cv met ons delen? Ik lees het graag. 

Verdubbel je kans op werk met een goed curriculum vitae is a post from: Life Work Design

Verdubbel je kans op werk met een goed curriculum vitae is a post from: Life Work Design

Je geheugen als opslagplaats van waardevolle gegevens

Ik heb een afspraak met Mischa. Ons tweede coachgesprek alweer. Wat een ontwikkeling heeft ze sindsdien al doorgemaakt. Ons oriënterend gesprek herinner ik me nog goed. Naar haar gevoel was het algehele malaise. Tijd voor iets anders, maar wat? Bovendien, wat zou ze kunnen? De toekomst was voor haar één groot vraagteken.

Ook al wist Mischa nog niet wat dat andere zou kunnen zijn, de antwoorden op haar vragen droeg ze bij zich. Maar zij realiseerde zich dat niet.

Zij heeft namelijk de sleutel tot een unieke opslagplaats van waardevolle gegevens. Het is de kunst om die opslagplaats te openen en de waardevolle gegevens eruit te halen. Als coach kan ik haar daarbij heel goed helpen. En zo, eigenlijk net als een beeldhouwer, expliciteren wat er al is.

Dat kan, door te werken met levensverhalen, een belangrijk onderdeel van Life\Work Design.

Werken met levensverhalen

Levensverhalen gaan over specifieke herinneringen. Je ziet het duidelijk voor je en denkt met plezier terug aan wat je toen deed. Het zijn jouw succesverhalen. Elk verhaal werk je uit en leg je vast op een stuk papier of op je tablet. Hoe je die verhalen het beste kunt schrijven kun je lezen in mijn stappenplan. Daarover straks meer.

Al schrijvend zul je voelen waar jij warm voor loopt. Dat bedoel ik niet alleen figuurlijk, maar zelfs letterlijk. Je zult ervaren dat je hart bij sommige verhalen sneller gaat kloppen. Je krijgt een blos op je wangen. Je voelt dat je spieren ontspannen of juist aanspannen, omdat je jezelf bijvoorbeeld overwon.

Dat effect zal sterker zijn naarmate je je verhaal specifieker maakt. Psychologisch gezien is dat goed te verklaren. Als het je lukt om in je herinnering de film terug te draaien en weer af te spelen, dan beleef je je ervaringen opnieuw. Met alle gewaarwordingen van dien. Je ziet het weer voor je en je voelt weer hoe het voelde. Misschien ruik je zelfs de geuren.

Ik herinner me een eigen levensverhaal, met als titel ‘Handgeweven, Marlène Langbroek’. Een verhaal over het spinnen en verven van wol en vervolgens het weven van een jasje. Al schrijvend rook ik de lucht van de ongewassen wol en voelde ik het wolvet tussen mijn vingers.

Bepaalde verhalen zullen het eerst opborrelen in je herinnering en dat is niet voor niets. Wellicht zijn dat verhalen die, zij het misschien nog onbewust, grote impact op je leven hebben gehad of anderszins je leven heel erg kleuren. Een van mijn coachklanten noemde het ‘sleutelverhalen’.

Die sleutelverhalen kunnen een ander licht werpen op je motieven of drijfveren. Voor jou zelf kunnen ze een verklaring geven waarom je bepaalde keuzes maakt of de dingen doet zoals je ze doet. Zo word je je bewust van wat je werkelijk drijft en van wat jij met name in de wereld wilt zetten.

Door je verhalen zul je ook ervaren waar jij goed in bent, waar jouw kracht ligt. In jouw levensverhalen komen jouw kwaliteiten boven drijven. Je zult ontdekken dat het er heel wat zijn. Iedereen heeft zijn kwaliteiten, ook al zie je die zelf misschien nog niet direct.

Een ander kan je daarbij helpen en je wijzen op kwaliteiten die je zelf nog niet ziet. Zo verging het ook Mischa. Eigenschappen en vaardigheden kunnen zo van jezelf zijn, dat je ze niet meer onderkent en als gewoon ervaart. Maar zo gewoon zijn ze vaak niet.

Misschien zijn er ook wel kwaliteiten die je eerder als last ervaart, dan dat je er blij mee bent. Temeer omdat je merkt dat je met regelmaat in je valkuilen schiet. Die minder goede kant kunnen we in de coaching goed oppakken.

Door te werken met levensverhalen kun je aan den lijve en in je lijf ervaren waar je goed in bent. Bovendien kun je dat staven met eigen voorbeelden uit jouw eigen levensverhaal. Dat geeft kracht, want mede naar aanleiding van het werken met de verhalen heb jij ervaren wat jouw toegevoegde waarde is.

Op grond van jouw levensverhaal ben je je nog meer bewust van wat jou drijft en voel je verbondenheid met hoe jij van betekenis wilt zijn voor de samenleving. Daardoor kun je anderen daarvan overtuigen en je ideaal realiseren.

Zo vormen levensverhalen een betekenisvolle brug naar de toekomst. Een uitdaging om ermee aan de slag te gaan.

Wil je alvast een start maken met het schrijven van levensverhalen?

Hierbij mijn stappenplan:

Stap 1

Begin met het ophalen van specifieke herinneringen toen je bij iets was betrokken dat je je vrij duidelijk en met plezier herinnert. Denk aan perioden van vrij zijn, leren, studeren, werken. Zo mogelijk herinneringen uit iedere levensfasen. Bijvoorbeeld leren fietsen, een uitgave van je clubblad verzorgen, onderhandelen over een aankoop of over een contract, een teamvergadering voorzitten, zitting nemen in een discussiegroep of denktank.

Stap 2

Leg die herinneringen vast op een stuk papier of op je tablet. Schrijf op wat er in je opkomt. Let niet op belangrijkheid of speciale betekenis. Je ervaringen kunnen algemeen bekend zijn of vertrouwelijk, objectief waarneembaar of introspectief. Maak je lijst snel en zo lang als je kunt. Gebruik eenvoudig een sleutelwoord of een korte zin om je die ervaring voor de geest te halen.

Stap 3

Neem nu tijd om het hele verhaal van één van deze levenservaringen op te schrijven. Kies het verhaal dat je het meeste aanspreekt als je begint te schrijven. Bekommer je niet om een tijdsvolgorde. Denk vooral aan het beantwoorden van de drie HOE vragen:

1. Hoe raakte ik betrokken? Eén of twee zinnen is voldoende.
2. Hoe handelde ik destijds? In detail uitwerken; het grootst deel van je verhaal gaat over hoe jij te werk ging.
3. Hoe voelde ik mij daarbij? Eén of twee zinnen zijn weer voldoende.

Houd het schrijven eenvoudig, maar levendig en gedetailleerd. Schrijf alsof je deze gebeurtenissen herbeleeft.

Stap 4

Heb je eenmaal één verhaal geschreven, ga dan door met schrijven. Schrijf een verhaal over een ervaring in je vrije tijd, een verhaal over een leer- of studiemoment en nog een over een werkervaring. Blijf de komende dagen/weken schrijven tot je 6 of 8 verhalen hebt.

In een volgend artikel meer over het destilleren van kwaliteiten uit jouw levensverhalen.

  photo credit: Dougtone

In hoeverre heb jij ervaring met het schrijven van levensverhalen om te komen tot een antwoord op je loopbaanvraag? Wat heeft het schrijven je opgeleverd? Wil je dat delen? Ik lees het graag.

Gerelateerde artikelen:

• Het geheim van waarom-vragen
• Tests zijn heel zinvol, hoewel…..

Hoe je levensverhaal de brug vormt naar jouw betekenisvolle toekomst is a post from: Life Work Design

Hoe je levensverhaal de brug vormt naar jouw betekenisvolle toekomst is a post from: Life Work Design

Waarom alleen een test niet voldoende is om aan de weet te komen wat voor jou de ideale baan is.

Onlangs werd ik gebeld door een potentiële klant. De organisatie waar zij werkt gaat verhuizen naar het centrum van het land. De medewerkers worden geacht mee te verhuizen. Voor wie dat niet mogelijk is, worden er faciliteiten geboden om een andere baan te verwerven in de huidige standplaats. Zo mocht mijn beller een loopbaanscan doen.

Voor haar wellicht een mooi aanbod, maar ik heb mijn bedenkingen.

Een loopbaanscan bestaat uit een aantal loopbaaninstrumenten, meestal tests en andere vragenlijsten. Op basis van de resultaten van ingevulde lijsten wordt dan een advies gegeven over de loopbaanrichting die passend is.

Een loopbaanscan kan een handig hulpmiddel zijn bij loopbaanbegeleiding.

Alleen een test is echter niet voldoende om aan de weet te komen wat voor jou de ideale baan is.

Sterker nog, in mijn optiek is dat onbestaanbaar.

“Waarom dan?”, vraag je je misschien af. Het beantwoorden van testvragen heeft in jouw ogen mogelijk zelfs duidelijk voordelen ten opzichte van het doorlopen van een coachtraject.

Je kunt wellicht een aantal voordelen van tests zó opnoemen. Het maken van een test kost veel minder tijd dan een coachtraject. Een test geeft bovendien altijd resultaten, een test levert altijd gegevens op. Ook hoef je bij een goede test niet te twijfelen aan de juistheid van de uitkomst.

Een test is dan toch een mooie oplossing om te komen tot een antwoord op je loopbaanvraag. Maar is dat werkelijk zo? Biedt een test dé oplossing om aan de weet te komen welke baan het beste bij jou past?

Ik denk het niet.

Met tests kun je van alles meten

Bijvoorbeeld hoe slim je bent en waar je met name goed in bent. Of hoe sociaal vaardig je bent en hoe je geneigd bent je te gedragen in een groep. Of wat jouw managementstijl is en bij welke organisaties en doelgroepen jouw stijl het beste past.

Misschien heb ook jij wel gehoord van testen waarin je voorkeursstijl wordt uitgedrukt in een kleur. Wellicht heb je zelf zo’n test gedaan en ben je vooral ‘groen’ of heb je veel ‘geel’ in je profiel.

Er zijn veel instrumenten die in kleuren uitdrukken wat de uitkomst is. Mensen vinden dat prettig. Dat kan ik me voorstellen, want het is gemakkelijk. Het wordt pas ongemakkelijk als de kleuren in diverse tests een verschillende betekenis krijgen.

Maar wat zegt het resultaat van een test nu echt over jou?

En niet onbelangrijk, in hoeverre bieden die tests dé oplossing om te komen tot een antwoord op jouw loopbaanvraag en dat ook werkelijkheid te maken?

Op basis van tests kun je, als de test betrouwbaar en valide is, een objectief beeld krijgen van waar je goed in bent, waar je kwaliteiten liggen. Ook van waar je minder goed in bent, waar je ontwikkelpunten liggen. Op basis van een test kan ook een profiel van je persoonlijkheid en van je interesses worden geschetst.

Er zijn adviseurs die op grond daarvan inschatten welk werk voor jou geschikt en passend zou kunnen zijn.

Soms is een loopbaanvraag ook echt zo’n geschiktheidvraag, bijvoorbeeld ‘heb ik voldoende intellectuele capaciteiten om een Master Business Administration te volgen?’. Een test kan daarvoor een duidelijke indicatie geven en dus een antwoord op jouw vraag.

Er zijn zelfs loopbaantheorieën die er van uit gaan dat je sowieso een match kunt maken tussen persoonsprofielen en beroepsprofielen. Passen die twee bij elkaar, dan ben je geschikt voor dat beroepenveld. Matchen ze niet, dan is het zaak om te bekijken wat wel past.

Dat doet me denken aan een bepaald stuk kinderspeelgoed, een blokkendoos. In de deksel zitten openingen van verschillende vorm. Bij de doos horen blokjes, ook van verschillende vorm. Voor het kind is het de kunst om de blokjes door de juiste opening in de blokkendoos te duwen. Wellicht kun jij je zo’n blokkendoos ook herinneren, of misschien speelt een van je kinderen er nu mee.

Stel je eens voor dat er figuurlijk wordt gekeken naar de ‘vorm’ van jouw persoonsprofiel en dat afhankelijk van die ‘vorm’ wordt bepaald in welk vakje jij past. Bijvoorbeeld het vakje ‘advocaat’, of het vakje ‘apotheker’ of ‘leraar basisonderwijs’. Alle kans dat je geneigd bent om tegen te stribbelen; jij wilt niet zomaar in een vakje worden gestopt.

En terecht, want zo simpel en zo rechtlijnig is een match niet te maken. Kijk maar eens om je heen. Neem voor de aardigheid eens een bepaalde functie in gedachten en kijk eens hoe verschillend de mensen zijn, die dat werk doen. En goed zijn in hun vak bovendien. Kennelijk is een bepaald type werk dus niet voorbehouden aan een bepaald type mens.

Bovendien, ook al past bij de blokkendoos elk blokje maar in één vakje, ik durf je te garanderen dat jij in meer dan één vakje, in meer dan één functie past.

En ook al ben je geschikt voor een bepaalde functie, dat wil nog niet zeggen dat die functie voor jou ook de ideale baan is. Daarvoor zijn naast geschiktheid teveel andere factoren bepalend en die factoren zijn nauwelijks of niet te meten met een test.

Er zijn talloze voorbeelden van mensen met allerlei opleidingen die in de werksituatie niet tot hun recht komen, terwijl ze op grond van testresultaten helemaal geschikt zouden zijn voor het werk dat ze doen. Zo kun je geschikt zijn voor het werk als apotheker, maar na twee jaar helemaal gesloopt zijn in de praktijk.

Een belangrijke rol speelt bijvoorbeeld een bij jou passende werkomgeving. En zeker niet onbelangrijk, jouw persoonlijke drive.

Voor succesvolle coaching is soms extra informatie nodig. Testresultaten kunnen die informatie leveren. Die informatie kan dan brandstof zijn voor coaching. Maar tests alleen zijn onvoldoende om aan de weet te komen wat voor jou de ideale baan is.

Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen met tests, vooral ook toen je op zoek was naar een antwoord op jouw loopbaanvragen. In hoeverre ben jij aan de hand van tests aan de weet gekomen wat voor jou de ideale baan is?

Tests zijn heel zinvol, hoewel…….. is a post from: Life Work Design

Tests zijn heel zinvol, hoewel…….. is a post from: Life Work Design

Waarom we vaker moeten vragen ‘waarom’?

In het NRC van dinsdag 10 januari las ik een artikel van Harry Starren met als onderwerp
‘Waarom….. we vaker moeten vragen: waarom? “Goede adviseurs stellen de waarom-vraag vermomd in eindeloze herhaling. Coaches doen het ook”.

Waarom doen ze dat? Zo vraag je je wellicht af?

Ik heb een afspraak met Walter. Zijn arbeidscontract wordt niet gecontinueerd en ik heb met hem een gesprek om samen een  begeleidingstra ject uit te stippelen.  

In het gesprek wordt me al snel duidelijk dat er eerst een andere hobbel genomen moet worden. Zijn werkgever heeft hem gevraagd om een berichtje te maken over zijn vertrek, dat de organisatie ingestuurd kan worden.

Walter zit daarmee in zijn maag. Enerzijds wil hij de organisatie niet afvallen en zich negatief uitlaten over de manier waarop hij toch min of meer aan de kant is gezet. Aan de andere kant wil hij trouw blijven aan zichzelf en oprecht communiceren over de reden van zijn vertrek.

Voor Walter is dat een dilemma. Hoe formuleer je zoiets? Al vragen stellend als coach en luisterend naar de antwoorden van Walter ontstaat er een beeld van hoe hij in de organisatie heeft gewerkt, waar hij met name van heeft genoten, waar zijn kracht ligt en wat er veranderd is door de reorganisatie en de functiewijziging.

Daardoor wordt ook helder wat hem belemmerde om optimaal te functioneren en te groeien en te bloeien in de nieuwe functie.

Op basis van de antwoorden van Walter formuleren we een aanzet tot een tekst, die als berichtje op intranet gezet kan worden. Walter is helemaal opgelucht Hij had er enorm tegen op gezien en zat er mee in zijn maag.

Hij staat versteld van het resultaat en zegt dan ook “het zijn mijn eigen woorden, die ik nu op papier heb staan. Hoe kan het dat ik het zelf niet heb kunnen formuleren”?

Ja, hoe kan dat? De antwoorden op de vragen zaten immers al in hem opgesloten. Maar door de vragen zijn ze als het ware eruit gehaald. Dat is nu het mooie effect van het stellen van goede vragen.

Een vraag, met name ook de ‘waarom-vraag’ doet nadenken

Ze brengt je in wezen tot diepere lagen, waarin de antwoorden voor jou nog niet direct te grijpen zijn. Wellicht is het daar voor jou een grote brij waarin nog weinig structuur te ontdekken is.

Waarom spreekt een bepaalde functie je aan? Waarom wil je iets graag? Waarom ben jij bij uitstek de geschikte kandidaat voor de functie? Waarom moet de selecteur jou kiezen en niet iemand anders?

Waarom-vragen zijn lang niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Een waarom-vraag roept een rechtlijnig daarom-antwoord op, maar de werkelijkheid is vaak veel complexer.

Heb je eenmaal het voor jou passende antwoord op de vragen gevonden, dan voel je ook de kracht om er vol voor te gaan. Het antwoord geeft je energie en brengt je in beweging.

En het wonderlijke is, dat je het antwoord niet hoeft te bedenken. Zoals aangegeven, het zit al in je. Het is de kunst om dit antwoord naar boven te halen, eruit te halen.

Verplaats je eens in de rol van een beeldhouwer

Het creatieve proces begint al met het uitzoeken van een passend blok steen. Zo’n blok is niet zomaar een steen. Neen, zo’n steen heeft de beeldhouwer al iets te vertellen. Er zit al iets in en het is de kunst om dat eruit te halen.

Ben je daar als beeldhouwer toe in staat, dan ontstaat er iets moois, een werkstuk dat klopt. Een vorm die past bij het verhaal dat in de steen verborgen zit. Daardoor kan wat aanvankelijk gewoon een blok steen was, een prachtig kunstwerk worden.

In mijn werk als coach is het eigenlijk niet anders

De antwoorden op de vragen van de coach liggen opgesloten in de gecoachte zelf. Voor mij als coach de kunst om je te helpen die antwoorden eruit te halen, door het stellen van de juiste vragen. En dan lijken de antwoorden als vanzelf te komen.

Maar je kunt ook jezelf vragen stellen. Reflectie, bewust stil staan bij jezelf, stil staan om diepgang te krijgen en daarna vaart te kunnen maken. Het is de moeite waard om daar aandacht en tijd voor vrij te maken. Het geeft je vleugels, het geeft je energie. En het geeft je antwoorden op vragen waar je anders mee rond blijft lopen en die misschien onoplosbaar lijken.

Heb je de antwoorden op je vragen gevonden, dan kun je je ook overtuigd en overtuigend presenteren en profileren. Je positie thuis en op je werk zal daardoor zeker sterker worden.

Wat zijn jouw ervaringen? Ik lees het graag.

Het geheim van waarom-vragen is a post from: Life Work Design

Het geheim van waarom-vragen is a post from: Life Work Design

Opvoeden van en zorg voor kinderen hoeft niet te conflicteren met carrière maken

Bij het doorlezen van mijn e-mail lees ik een berichtje van Mariska. Mariska is een voorbeeld van een goed opgeleide, ambitieuze vrouw, die haar kwaliteiten graag in wil zetten in het werk dat ze doet. Sinds een aantal weken is zij aan het werk in haar nieuwe baan.

Daar had ze geweldig naar uitgekeken. Wát was ze gedreven. En hoe heerlijk was het voor haar om weer intellectueel geprikkeld te worden en haar kwaliteiten als professional ten volle in te kunnen zetten.

De overstap was niet zonder slag of stoot gegaan. Er moest heel wat geregeld worden, om te beginnen de opvang van haar kinderen. En dan werken de wachtlijsten in de kinderopvang lang niet altijd mee. Maar met wat compromissen kreeg ze het voor elkaar.

Aanvankelijk genoot ze met volle teugen van haar nieuwe werk. Veel afwisseling, veel nieuwe indrukken en veel leren. Maar de werkdruk neemt gaandeweg toe. De balans tussen werk en privé is ver te zoeken. “Is dit wat ik wil?”, vraagt ze zich dan ook af. “Gaan carrière maken, kinderen opvoeden en zorgen voor kinderen überhaupt samen?”

In mijn optiek kunnen opvoeding van kinderen en carrière maken goed samengaan, mits het een persoonlijke keuze is, die past bij jouw persoonlijkheid en bij jouw persoonlijke missie.

En ook al start ik mijn verhaal met Mariska, de zorg voor kinderen is geen zaak die alleen vrouwen aan gaat, alhoewel gezien rolpatronen, waarschijnlijk vrouwen eerder het conflict tussen kinderen en carrière ervaren.

Wellicht kunnen onderstaande overwegingen je helpen bij het maken van een keuze: carrière en gezin of carrière of gezin.

1.    Je hoeft niet fulltime te werken om carrière te maken

Het wordt steeds gangbaarder om als hoogopgeleide bewust te kiezen voor vier dagen per week werken. Ook in sectoren en in functies waar je dat niet direct zou verwachten, zoals bijvoorbeeld in het notariaat of de advocatuur. En wist je dat ook steeds meer vaders ervoor kiezen om een dag in de week voor hun kinderen te zorgen en dat inmiddels 25% van de mannen werkt in deeltijd?

Bovendien ‘wat is fulltime werken’? Is dat 40 uur op kantoor of kan het ook anders? Zeker met ‘Het Nieuwe Werken’ liggen er mogelijkheden om de werktijden tot op zekere hoogte naar eigen inzicht in te richten. Waar je in het oude regime van werken werk en privé niet zou kunnen combineren, kun je in ‘Het Nieuwe Werken’ veel flexibeler zijn.

En als minder uren werken je beter past, schroom niet om dat aan te kaarten bij je leidinggevende. Het is mijn ervaring dat er vaak meer mogelijkheden zijn dan je denkt, als je zelf maar goed op een rij hebt wat je wilt. En weet dat je onder voorwaarden ook het recht hebt om minder te gaan werken, dat is vastgelegd in de Wet Aanpassing Arbeidsduur (WAA).

2.    Als carrièreouder kun je juist een goede ouder zijn.

Wie bepaalt of jij een goede ouder bent? Dat bepaal je toch zeker vooral zelf? Betekent voor jou ‘goed ouderschap’ dat je er op elk moment wilt zijn voor je kind? Dat je de opvoeding helemaal in eigen hand wilt houden? Dat je geen enkele zorg voor je kind wilt uitbesteden? Het lijkt me duidelijk dat het dan moeilijk wordt om carrière en ouderschap te combineren.

Maar ieder persoon heeft zijn eigen waarden en het is mooi als je je leven in kunt richten en kunt leven overeenkomstig je eigen waarden. En als jouw carrière ook belangrijk voor je is, wat let je om een deel van de zorg voor je kinderen aan anderen over te laten, mits die zorg voor jouw gevoel in goede handen is.

In de media wordt daar met regelmaat negatief over gesproken; alsof werkende ouders ontaarde ouders zijn. De discussie die de Minister van Onderwijs heeft opgeroepen heeft daar geen goed aan gedaan. Haar suggestie dat ouders te weinig betrokken zouden zijn bij de school van hun kinderen, veelal doordat ze te druk zijn met hun werk, heeft schuldgevoelens bij werkende ouders opgeroepen.

Maar zijn werkende ouders werkelijk minder betrokken? Uit onderzoek blijkt dat parttime werkende moeders net zo betrokken zijn bij het schoolleven van hun kinderen als de moeders die niet werken. Fulltime werkende moeders daarentegen waren minder betrokken.

Daarnaast creëerden parttime werkende moeders zelfs meer leermomenten voor hun kinderen dan fulltime en niet werkende moeders. Werkende ouders zien hun uren met de kinderen vaak als Real Quality Time en focussen die uren dan ook heel bewust.

En vergeet niet dat voor kinderen een werkende moeder een belangrijke factor is als rolmodel in hun opvoeding.

3.    De combinatie werken aan je carrière en de zorg voor je gezin past niet bij ieder persoon

Wat voor iemand ben jij? Kun je gemakkelijk zaken organiseren, regelen? Kun je goed focussen op zaken waar je mee bezig bent? Kun je gemakkelijk structuur aanbrengen en zaken delegeren? En kun je in goed overleg met je partner zaken regelen en oplossen? Zo ja, dan zal het ook gemakkelijker voor je zijn om je carrière te combineren met de zorg voor je gezin.

En wat betekent jouw werk voor je? Wil je je ontwikkelen als professional, je gewaardeerd voelen, gerespecteerd voelen, erbij horen door de dingen die je doet in je werk? Is werk voor jou een van de belangrijke levensterreinen en geeft het werk jou veel energie? Dan geeft het werk jou vast ook de energie om te regelen wat er nodig is om gedaan te krijgen dat jij naast je gezin je kunt focussen op je werk.

4.    De combinatie van werk en gezin hoeft niet belastend te zijn voor je gezondheid en je welbevinden

Wist je dat moeders die parttime werken als kinderen nog klein zijn, zich gezonder voelen dan collega’s die helemaal stoppen met werken om zich volledig toe te leggen op het gezin? Dat is een van de resultaten van een onderzoek uitgevoerd door de University of North Carolina. Een Amerikaans onderzoek, maar toch.

Een belangrijke factor bij je welbevinden is dat je achter je keuze staat. Als je gebukt gaat onder schuldgevoelens omdat je of je gezin, of je werk tekort doet, dan zal dat onherroepelijk een negatief effect hebben op je welbevinden. En uiteindelijk ook op je gezondheid.

Heb je welbewust gekozen voor de combinatie van carrière en zorg voor kinderen, dan  heb je veel keuzes te maken. Goede afspraken met je partner, medeverzorgers  (en eventueel de kinderen zelf) zijn dan van groot belang om alles in goed banen te leiden.

Maar, heb je het allemaal naar tevredenheid kunnen regelen, dan is een carrière goed te combineren met de zorg voor een gezin.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Ik lees ze graag.

Gerelateerd artikel: Een stappenplan om werk en privé in balans te brengen

Carrière en gezin samen op is a post from: Life Work Design

Carrière en gezin samen op is a post from: Life Work Design

Je tijd managen voor de balans tussen werk en privé

Het is maandagochtend. Als loopbaancoach heb ik een afspraak met Jolanda. Zoals gewoonlijk starten we met een kop koffie. Spontaan stel ik haar de vraag “En, hoe is het?”. Jolanda kijkt bedenkelijk. “Helemaal niet goed”, zegt ze. Ik ben verbaasd. “Hoezo, vertel”, nodig ik haar uit. Jolanda vertelt haar verhaal. “Ik heb bar slecht geslapen”, zegt ze “en sowieso ben ik erg onrustig de laatste tijd”.

Jolanda heeft tot voor kort 32 uur gewerkt, naast haar gezin met drie kleine kinderen. En lange reistijden bovendien. Elke werkdag was een “tour de force” om op een redelijke tijd op haar werk te zijn. Jolanda was er niet echt rouwig om dat ze na haar ontslag meer tijd had voor zichzelf. En voor haar kinderen.

Gaande het traject is voor Jolanda heel duidelijk geworden wat naast haar werk belangrijk voor haar is

Bijvoorbeeld sporten, schilderen, wandelen met haar kinderen in het bos. Door er met haar over te praten is ze dat daadwerkelijk gaan doen: wekelijks sporten, deelnemen aan een schildercursus en in het weekend is ze met regelmaat met haar kinderen in het bos.

Schilderen is een passie uit haar jeugd, zo werd me al snel duidelijk in ons traject. Graag was Jolanda naar de kunstacademie gegaan, maar dat werd haar toentertijd sterk ontraden. “Daar kun je je kost niet mee verdienen. Bovendien is de kunstwereld maar een vreemde wereld”, zo werd haar voorgehouden.

Het is overduidelijk dat ze haar enthousiasme voor het schilderen niet is kwijtgeraakt, hoewel ze een andere richting heeft gekozen. Integendeel, in het coachtraject heeft ze des te meer ervaren waar ze echt warm voor loopt. En schilderen hoort daarbij.

Geen probleem, zou je denken. Maar het tegendeel was waar.

“Hoe moet dat nou, als ik straks weer aan het werk kan gaan?”, vraagt ze zich af. Dat benauwt haar. Slapeloze nachten heeft ze ervan.

Ze stelt zich voor hoe het straks weer zal zijn. Laat thuiskomen van haar werk. Geen tijd meer om te schilderen, geen vrije ochtend meer voor de sport. En sowieso zich opgejaagd en druk voelen. Het is voor Jolanda niet zo moeilijk om dat gevoel weer te ervaren.

En dat is beslist niet meer wat ze wil. Dat gevoel van tekort schieten, zowel op haar werk als privé, dat er aan alle kanten aan haar getrokken wordt. Met frustrerende uitputting als resultaat.

Een belangrijk besluit heeft ze al genomen. Die 32 uur werken is het niet meer, voortaan is 24 uur haar max. Want dat schilderen wil ze niet meer missen. Sterker nog, daar wil ze beslist verder mee. Ook voor het sporten moet er genoeg ruimte zijn. “En wie weet”, zegt ze “misschien kan ik dan ook gemakkelijker stoppen met roken. Ik weet nu hoe prettig het is goed in mijn vel te zitten”.

Doorpratend met Jolanda realiseert zij zich dat het eigenlijk heel goed met haar gaat. Niet voor niets heeft ze even minder goed geslapen. Het was voor haar een hele strijd om zich over te geven aan wat naast werk echt belangrijk voor haar is en de consequenties daarvan te aanvaarden.

Bij een volgende coachgesprek zit Jolanda er heel ontspannen bij. Het gaat zichtbaar heel goed met haar. Door het besluit minder te gaan werken ervaart zij nu alle rust en ruimte om het profiel van het voor haar ideale werk verder te specificeren, in balans met haar privéleven.

Want werk kun je niet los zien van alle andere zaken die belangrijk voor je zijn. Mijn bureau draagt juist daarom de naam Life\Work Design.

Kiezen is vaak lastig, want je kiest voor iets terwijl je iets anders laat vallen. Dat wordt gemakkelijker als je je prioriteiten scherp hebt. Uiteindelijk brengt dat balans tussen werk en privéleven.

Ken je het ongemakkelijke gevoel dat naast je werk andere dingen erg belangrijk voor je zijn? Wil je je ervaringen delen? Ik lees je reactie graag.

photo credit: J.BC

Help, ik weet wat ik echt wil! is a post from: Life Work Design

Help, ik weet wat ik echt wil! is a post from: Life Work Design